16 Temmuz 2009 Perşembe

When It's Cold I Would Like to Die

Küçük çocukları izlerken beynimde oluşan en yoğun düşünce intihar oluyor. Tüm varoluş kaygılarımı onların vücutlarında buluyorum. Yeni yeni şekillenen hareketleri, kolay çözümlenebilen psikolojileri bana hakkımızdaki her şeyi özetliyor. Çıplaklık dereceleri ne kadar fazlaysa, intihar isteğim de o kadar fazla oluyor.

Tam müzik dinleyip etrafı izleme zamanımda saklambaç oynayan çocuklar beni bunalıma sokuyor. Kendimin de, o yaşlardayken, akşam ezanı vaktinde, aynı hareketleri yaptığımı hatırlıyorum. Belki aşağıda, hevesli bir sırıtışla bir arabanın aynası altında saklanan -ve belki benim çoğunlukla yaptığım gibi çişini tutan- çocuğun, ilerde buna benzer cümleler karalayacağını aklıma getiriyorum.

Okyanusu yüzmekte zorlanıyorum.

Hiç yorum yok: