16 Aralık 2010 Perşembe

2

Beni başka bir hayvan cinsinin ayaklarını uzatmış bir başka hayvan cinsini okşarken içeceği sıcak bir içeceğin deneyleri uğruna ölecek bir hayvandan farklı kılan en temel şey beynimin beni bir yerlere varacağım sanrısıyla itekleyip durması. Bilinçdışımın yaratmakla kalmayıp dayattığı gerçeklik hala düşünmeme, yazmama, bir yandan bunları yapma nedenimi sorgularken eylemi aksatıp ardından kendimi yeniden düşünüp yazarken bulmama sebep oluyor. Genellikle sarıldığım yapay gerçekliklerle bu eylemlerin fışkırmaya çalıştığı kanalizasyon deliğinin üstüne oturmaya çalışıyor olsam da yapay olarak nitelediğim gerçeklere haksızlık ederek kendini gerçek gerçeklik olarak hissettiren zırva, bir beyni alt etmeyi başarmışken alttan ve üstten giriş ve çıkış olmak üzere iki müsait deliği bulunan insan vücudunu alt edemeyecek değil. Tabii insan beynini gerçekten güçlü kabul edersek, ki, ...

Belki şu rızkına koşan böceği biraz seyreder, sonra ona sarılamayacağım için intihar ederim.

1 yorum:

Anıl.B dedi ki...

charles bukowski diyor ki ;

"içmek
günlük hayatın sıkıntısından
biraz silkeler insanı
her şeyin aynı olmasından
kişiyi bedenin ve aklın dışına
çıkarıp duvara yapıştırır
sanırım içmek
ertesi sabah
tekrar hayata
dönülebilen
ve her gün
tekrarlanabilen
bir intihar biçimidir''