9 Eylül 2012 Pazar

Uçurumdaki Çocuk

Aşağısı, ayrıntıları seçilemeyecek kadar uzak; mesafe yüzünden ancak kayalık olduğu seçilebiliyor. Düşersem boylayacağım kısmından sarı kütükler taşıyan, korkutucu koyulukta bir nehir geçiyor. Yolum uzun, biliyorum; sonunu çok kez hissettim. Her daim orada olacağını bildiğim kara tabela, her göz kırpışımda yanıbaşımda.

Dikkatimi kaybedemem, özellikle diğerlerine avantaj sağlayacak şekilde tökezleyemem ve bu bol şeritli ancak düz yolda bir an olsun durup dinlenemem. Aşağıyı görmezden gelmeye ve sağımı solumu sık sık kollamaya çalışarak hedefime odaklanmalıyım.

*

Kaldırımdan kayalıklara diğerlerinden önce indim. Alışıldık birkaç sinsi tehlikeden sıyrıldım, tanıdık hissiyata kucak açtım ve koştura koştura markete girdim.

Hiç yorum yok: