20 Ocak 2015 Salı

21

Zevklenişler ölüme karşı koymaya başladıklarında, içindeki tüm kendini bilmez ve yine de kötümser korkular da şakacı kanatlarını çırpmaya kalkışıveriyorlar. Halbuki bu, hayli beceriksiz bir atılım. Birkaç haftalığına kabarık damarlarımla kalacak, titrek ellerimi gözümün önünden çekmeyecek ve sağlıklı bir arzulamanın mümkünatına sahiden inanabilmeye başlayacağım. Tedavi de oyalanıştan ibarettir.

Ellerin neden titriyor? Her zaman böyle mi, yoksa kendini görebiliyor olmak mı bunun sırrı? Hep başkalarına görünmez olmayı nasıl da istediğinden, kaldırımların görünmemeyi seçmek isteyenlerle dolu olduğundan bahsettin ancak ortadan kaldırmak istediğin, kendi bakışındı. Ama dert etme: Kaldırım savaşları da oyalanıştan ibarettir.

Zaten bunlar hep
Satırlar veya
aniden beliriveren dizeler
hep ama hep hep
(bu bana birini anımsattı ama)
oyalanış filan değil mi?

A plânına geri dönüyoruz. A plânı karşı koyamayışlarda daha tecrübeli. A plânı sıkı bir oyalanış ustası.

4 Ocak 2015 Pazar

Direniş

Donuk anların
Ölmüş bir sevgili
Parmaklarım kirli ekranda
Ve saf ve yeniden sensin şimdi
Orada ve sonsuz.